Wanneer een kinderwens niet vanzelfsprekend is – deel 1

By 12 november 2017Kinderwens

In deze nieuwe blog vertellen twee jonge wensouders hun verhaal. Een verhaal over de impact van de dagelijkse vragen die wensouders over zich heen krijgen. Vragen die we misschien allemaal wel eens goedbedoeld gesteld hebben, maar waar achter het antwoord vaak een groot verdriet schuilgaat. In deze blog nemen ze ons mee op weg naar het vervullen van een wens die wellicht nooit in vervulling gaat. Op dit moment wensen ze nog anoniem te blijven maar in één van de komende weken maken ze zich bekend. Met deze blog hopen ze een boodschap over te brengen aan de vele vragenstellers en duidelijk te maken welke impact deze vragen kunnen hebben. En een taboe op te heffen en de vele wensouders aan te moedigen te praten over hun verdriet.

Blog deel 1: Wanneer een kinderwens vervullen niet vanzelfsprekend is – De kennismaking met wensouders

Het is een gure herfstdag wanneer ik tijdens een heerlijke lunch het verhaal van dit stel mag horen. Ze zijn in de bloei van hun leven, hebben de liefde van hun leven in elkaar gevonden en hebben beiden een succesvolle carrière opgebouwd. Samen zorgen ze voor een prachtige dochter uit een eerdere relatie van een van beide. Wanneer de cappuccino nog maar net is geserveerd begint ze haar verhaal. Een kinderwens, het lijkt zo normaal, maar vanaf haar tienerjaren wist ze dat het misschien weleens een moeilijke weg zou kunnen worden. Wanneer ze op jonge leeftijd merkt dat haar cyclus onregelmatig verloopt, het bijbehorende bloedverlies tijdens de menstruatie extreme vormen aanneemt en de pijnklachten toenemen, zijn dit al de eerste signalen. Ze zit op dat moment nog in haar jonge tienerjaren en heeft totaal geen idee van wat haar te wachten staat.
Ook haar partner heeft al snel in de gaten dat haar cyclus een verloop heeft dat anders is dan als de natuur het bedoeld heeft. Nadat ze gestopt is met de anticonceptie worden de klachten steeds heviger. De paar keer per jaar dat er al een menstruatie optreedt, heeft het bloedverlies meer weg van een aflevering CSI met vaak een fluxus (ernstig bloedverlies) als resultaat. Meerdere malen maakt hij mee dat zijn vriendin tijdens iets wat een natuurlijk maandelijks proces zou moeten zijn per ambulance wordt afgevoerd naar het ziekenhuis.
Door de voorgeschiedenis die ze heeft, krijgen ze een keiharde diagnose. Ze komen direct in de medische molen. De eerste diagnose die ze heeft gekregen is een combinatie van endometriose, PCOS, een vergrote baarmoeder, uitblijvende eisprong en een verstoorde hormoonhuishouding … Leg dit maar eens uit aan een omgeving waarbij de vervulling van een kinderwens soms net zo snel lijkt te gaan als de levering van een nieuwe auto of de aankoop van een woning …
Endometriose zorgt ervoor dat er slijmvlies aanwezig is op plekken waar dit niet hoort te zitten. Dit maakt onder andere het transport van een bevruchte eicel naar de baarmoeder heel moeizaam en zorgde in haar geval voor verklevingen aan de eierstokken. De PCOS gaf verstoringen aan de hoeveelheden vrouwelijke en mannelijke hormonen: een verhoogde waarde van het LH (luteïniserend hormoon: het hormoon dat de eisprong opwekt) en een te laag FSH (follikel stimulerend hormoon: het hormoon dat de rijping van de eiblaasjes stimuleert). Het mannelijk hormoon (testosteron) was veel te hoog. Hormoonbehandeling hielp niet. Haar lichaam reageerde niet zoals gehoopt op de gegeven medicatie, maar ging als tegenreactie meer mannelijke hormonen aanmaken als er vrouwelijke werden toegediend. PCOS zorgt voor een overmatige ontwikkeling van vochtblaasjes in de eierstokken met als gevolg ontwikkeling van geen goede of zelfs geen eicellen.
Heb je maar vier keer per jaar een menstruatie dan is er dus ook maar maximaal vier keer in dat jaar een natuurlijke eisprong geweest. En dan, alsof dit nog niet genoeg is, zorgt een verstoorde hormoonbalans voor een verkeerd evenwicht terwijl een goed evenwicht juist essentieel is bij een aankomende zwangerschap. Met al deze complicaties zijn er succesverhalen van vrouwen die zwanger worden, maar de combinatie van al deze aandoeningen bij elkaar maakt direct van hun wens een droom … Na verschillende kijkoperaties in verschillende ziekenhuizen, mede door de problematische menstruaties, worden ze verwezen naar een ziekenhuis waar IVF gedaan kan worden. De boodschap was duidelijk: een spontante zwangerschap zit er echt niet in. Zelfs vóór de intake krijgen ze de keiharde boodschap: “De helft krijgen we hier zwanger en de andere helft niet. Maar wees vooral positief en laat het los” …

Volgende week zondag om 20:30 uur vervolgen ze hun verhaal en gaan ze in op het advies: “Laat het los” en welke impact de omgeving hier op heeft.

One Comment

  • Lydia schreef:

    Wat goed dat hier aandacht voor is! Zelf ben ik geopereerd aan endometriose. Heel erg getwijfeld bij het ziekenhuis hier in de buurt. Bij de kijkoperatie was er volgens de arts niet veel endometriose gezien en konden ze het wegspoelen zei hij(wat niet kan). Wilde ons wel IVF aanbieden, dat was het laatste wat wij wilden. Uiteindelijk op aandringen van twee meiden doorgegaan op eigen initiatief naar Leuven. Daar hebben ze de beelden van de eerdere operatie bekeken. Ben in maart geopereerd, bleek graad 3 te zijn. (Wat wegspoelen?!) In juni werd ik zwanger. Waar we niet op hadden gerekend, maar ontzettend dankbaar voor zijn. Dat na 2 jaar! De wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Leave a Reply