fbpx

Zwangerschap & Emotie – deel 4

Door 7 juni 2019 Zwangerschap

Zwangerschap en de emoties die daarbij komen kijken kunnen heel wat met je doen. Je bent zwanger en je hoopt negen maanden te kunnen genieten van al het moois dat groeit onder je hart. Maar dan loopt het anders, geen wolk van alleen maar blijdschap maar tranen. Gevoelens van onmacht en niet weten wat te doen.

Dankbaar zijn we dat Tessa in een vijfdelige blog haar verhaal met ons wil delen. Een blog waarin ze open en eerlijk verteld dat haar derde zwangerschap niet zo makkelijk verloopt dan ze verwacht had. Een blog waarin ze ons verteld hoe ze hier mee omgaat en welke hulp ze hierin zoekt. vanavond deelt ze deel 4 van haar verhaal met ons.

—————————————-

Inmiddels een prachtige groeiecho verder. Keurig op schema, mooi volgens de curve, en mijn controles zijn ook goed. Weer een heel ander profieltje dan de vorige twee keer; inmiddels dus wel heel erg benieuwd wat voor creatie dit is! 🙂

Ondanks af en toe nog stevige momenten waarin het echt niet zo goed gaat, kan ik gelukkig zeggen dat in zijn algeheel ik mij wel beter voel. Ik meer het gevoel heb weer vat te hebben en weer wat meer kan genieten van ook de kleine dingen die aandacht vragen. Zo merk ik dat ik weer creatiever wordt met de kinderen en langzaam aan ook weer wat beter met uitdagende (lees: dramatische peuter-kleuter momenten) om kan gaan. Dat op zich geeft al zoveel boost en zelfvertrouwen, dat het onvermijdelijk is dat dat positieve uitwerkingen heeft. 

Natuurlijk neemt dit niet weg dat er absoluut heel slechte dagen tussen zitten. Dagen waarbij ik me letterlijk waardeloos voel en alleen maar kan huilen. Het ergste van alles is dat ik er zelf dan ook echt niks van begrijp. 

Ik heb een (online)support groep gevonden met mama’s in een dergelijke situatie. Met een klein groepje zelfs een whatsapp groep aangemaakt, omdat we aan halve woorden genoeg hebben is het zo fijn dat je daar even je ei kwijt kan. De herkenning in de groep, dezelfde bewoording, is soms gewoon beangstigend! Het besef hoe vaak dit voorkomt…. Hoe zeer ons verhaal hetzelfde is, maar dan in “een ander jasje”…. en dat toch zo weinig hierover gesproken wordt. Is eigenlijk heel verdrietig.

Hoeveel mama’s denken dat het normaal is, of je maar niet mag “klagen”, of dat je het alleen moet doen. Zo jammer. Want je kán het niet alleen. Het is ook niet nodig. Mijn sociale vangnet is geweldig. Lieve man, (schoon)ouders, familie en vrienden. Maar ook onze geweldige gastouder en de zorgprofessionals zoals mijn verloskundigen, en de medewerkers van de POP poli… stuk voor stuk onmisbaar in dit proces. En ik ben ze zo ontzettend dankbaar!

Maar ook de mama’s van de supportgroep… het is zó fijn en zó een troost te lezen dat je echt niet alleen bent. Ik kan alleen maar zeggen tegen iedereen die zich herkent in de post-/prenatale depressie, de burn-out, of welke manier dan ook dat je je gewoon niet zo fijn voelt: spreek. Kom voor jezelf op, je bent het zo ontzettend waard!! 

Afgelopen week een mooie terugkoppeling met de behandelend arts van de POP poli gehad. Hoewel mijn weg naar herstel nog lang is en we absoluut heel alert – ook ná de bevalling – moeten blijven… mag ik voor nu doorgaan zoals ik bezig ben. Medicatie is volledig van de baan, want “ik zie nu absoluut geen depressief persoon voor mij zitten” was haar conclusie. Wat een mijlpaal!! 

Na de bevalling komen we terug en bespreken we verdere gang van zaken. We hebben heel veel complimenten gekregen over onze aanpak met resultaten dat het heeft geboekt. Hierdoor durft zij me weer iets meer los te laten, zolang wij beloven super waakzaam te blijven en door te gaan zoals we de afgelopen weken hebben gedaan en constant te werken aan dat wat mijn zwakke plek is: los laten en weer terug te gaan naar de basis. 



1 reactie

  • Mari schreef:

    Wat fijn om te lezen hoe goed dit loopt. Zelf gehad tijdens mijn zwangerschappen en blijft zwaar om te lezen. Ik dacht echt alleen te geven. Ook al zijn mijn kinderen inmiddels een stuk ouder, dit helpt nog steeds mee het een plekje te geven. Dank je wel. En trots op je!

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.